De kamer, constaterende dat een recente publicatie beschrijft dat op ruim 56% van de adressen in het aardbevingsgebied inmiddels schade is vergoed en dat meer dan 70% van de schadeclaims afkomstig zou zijn uit postcodegebieden met zeer beperkte maximale grondbeweging; overwegende dat draagvlak voor ruimhartig herstel alleen overeind blijft als het systeem uitlegbaar en controleerbaar is; verzoekt de regering om jaarlijks op geaggregeerd niveau te rapporteren over de geografische spreiding van de schadevergoedingen en de mate waarin daarin statistische samenhang zichtbaar is met gemeten of gemodelleerde grondbewegingen.

De kamer, constaterende dat het wetsvoorstel bij daadwerkelijk herstel afwijkt van de gewone civielrechtelijke causaliteitsbenadering van onder meer artikel 6:98 BW, zodat schade die naar haar aard redelijkerwijs mijnbouwschade zou kunnen zijn zonder onderzoek naar de schadeoorzaak kan worden hersteld; constaterende dat hierdoor het risico toeneemt dat kosten moeilijker of niet volledig op de NAM kunnen worden verhaald, terwijl de financiële omvang van die ontwikkeling voor de Kamer niet vooraf helder is; overwegende dat voorkomen moet worden dat een ruimhartige regeling voor bewoners leidt tot een open einde voor de belastingbetaler; verzoekt de regering om jaarlijks, gelijktijdig met de Staat van Groningen en Noord-Drenthe of anderszins, in de begrotingsstukken aan de Kamer te rapporteren over: – de totale omvang van toegekende en uitgekeerde schadevergoedingen onder de verruimde regeling; – het bedrag dat daadwerkelijk op de NAM is verhaald; – het bedrag dat niet verhaalbaar blijkt; – de belangrijkste juridische en feitelijke oorzaken daarvan.

De kamer, constaterende dat schadebureaus er financieel baat bij hebben zo veel mogelijk uren tijd te schrijven voor schaderapporten; overwegende dat dit een perverse prikkel vormt, omdat zowel het opnemen van zo veel mogelijk schade als het opleveren van een ondeugdelijk eerste rapport (met vervolgopname als gevolg) kan leiden tot extra tijdsbesteding en daarmee extra vergoeding; verzoekt de regering deze perverse financiële prikkel zo spoedig mogelijk aan te passen, zodat misbruik wordt tegengegaan en het belang van bewoners altijd vooropstaat.

De kamer, constaterende dat schadebureaus die betrokken zijn bij het opnemen van aardbevingsschade zeer grote bedragen aan publiek geld hebben ontvangen; overwegende dat uit onderzoek blijkt dat de eigen vermogens van deze bureaus en betrokken bestuurders fors zijn toegenomen en met publiek geld grote private winst is behaald; verzoekt de regering in de aanbesteding een winstnormbepaling op te nemen.

De kamer, constaterende dat het huidige wetsvoorstel vastlegt in artikel 19c dat nieuwe maatregelen niet mogen leiden tot grotere verschillen tussen gedupeerden; verzoekt de regering om bij de inwerkingtreding van het huidige wetsvoorstel maatregel 29 te toetsen aan artikel 19c van de wet Groningen en zo nodig hiermee in lijn te brengen.

De kamer, overwegende dat gedupeerden soms streng worden gehouden aan termijnen opgelegd door IMG en NCG; constaterende dat de wet aan de andere kant de mogelijkheid biedt dat de overheid zich niet aan de termijnen houdt door de opschortingsmogelijkheid opgenomen in artikel I onder d; verzoekt de regering: – te voorzien in een specifieke en redelijke termijn van opschorting zodat de overheid gedupeerden niet eindeloos kan laten wachten; – daadwerkelijk milder, menselijker en makkelijker om te gaan met gedupeerden die termijnen niet halen.

De kamer, overwegende dat in maatregel één van Nij Begun staat dat eindeloze discussies over causaliteit van schades gestopt moeten worden en dat maatregel drie «Stoppen met onderzoek naar causaliteit van schades» heet; constaterende dat drie jaar later bewoners nog steeds te maken krijgen met causaliteitsonderzoeken; verzoekt de regering te stoppen met causaliteitsonderzoeken in het kerngebied.

De kamer, overwegende dat er fouten zijn geconstateerd in versterkingsadviezen opgeleverd door de NCG en er vele miljoenen worden bijgeschreven door aandeelhouders van bedrijven ingehuurd door het IMG; constaterende dat dit het vertrouwen van gedupeerde Groningers verder schaadt; verzoekt de regering te borgen dat het toezicht op externe inhuur door IMG en NCG wordt versterkt en daarbij zowel in te zetten op beter toezicht op de kwaliteit als op de kosten, en de Kamer te informeren over de vormgeving hiervan.

De kamer, overwegende dat in deze wet veel aandacht wordt besteed aan schade, versterking, brede welvaart en verduurzaming, en veel minder aan het realiseren van een «betere overheid», een van de zes centrale pijlers van de Staat van Groningen; constaterende dat het kabinet jaarlijks verantwoording aflegt in de Staat van Groningen en dit document daarom zo goed mogelijk moet zijn om te kunnen monitoren en bijsturen; verzoekt de regering: – ook wetenschappelijk advies te betrekken in dit proces, zoals uitgewerkt door het Kennisplatform Leefbaar en Kansrijk Groningen; – duidelijkheid te geven over de voorwaarden waaronder het consortium dat de Staat van Groningen moet opstellen en opleveren opereert om te waarborgen dat er gedegen onderzoek wordt gedaan; – te borgen dat er integraal wordt gekeken naar de resultaten en effecten van schadeherstel, versterking, verduurzaming en brede welvaart; – brede betrokkenheid van de regio, bewoners en maatschappelijke organisaties te borgen; – in lijn met het voorstel van de GBB te komen tot het vormen van democratische invloed die inwoners nauwer betrekken bij en meer zeggenschap geven over de herstelopgave.

De kamer, constaterende dat de instroom van illegale fatbikes voornamelijk plaatsvindt via digitale platformen, particuliere handel en cross-border e-commerce; overwegende dat toezicht zich nu vrijwel uitsluitend richt op reguliere verkooppunten, terwijl daar een beperkt deel van het probleem ligt; verzoekt de regering bij de halfjaarlijkse rapportages specifiek de e-commerce en bijbehorende grensoverschrijdende handhaving mee te nemen en bij de bestaande samenwerking tussen ILT, NVWA en Douane een gerichte aanpak van de import van illegale fatbikes door middel van e-commerce te ontwikkelen, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat Nederland in de Actieagenda Auto heeft vastgelegd dat autonoom rijden in de toekomst mogelijk moet zijn op de openbare weg; constaterende dat meerdere EU-lidstaten autonoom vervoer al structureel toestaan binnen het Europese kader, terwijl Nederland blijft hangen in pilotregelingen; overwegende dat autonoom rijden essentieel is voor de logistieke innovatiekracht, verkeersveiligheid en concurrentiepositie van de Nederlandse maakindustrie; verzoekt de regering zich maximaal in te zetten om zo snel als mogelijk een voorstel voor een wet geautomatiseerd vervoer aan de Kamer voor te leggen waarmee structurele toelating van autonoom rijden mogelijk wordt gemaakt binnen het Europese kader en daarbij expliciet te borgen dat de wet veiligheidsnormen, aansprakelijkheid en toezicht helder regelt, zodat marktpartijen kunnen opschalen, en de Kamer periodiek te informeren over de voortgang van deze doelstelling.

De kamer, constaterende dat er in Nederland een tekort is van circa 4.400 parkeerplaatsen voor vrachtauto’s en dat dit tekort de komende jaren verder zal oplopen; constaterende dat dit tekort leidt tot verslechterde arbeidsomstandigheden voor vrachtwagenchauffeurs en onnodige stress veroorzaakt; overwegende dat het tekort aan veilige vrachtwagenparkeerplaatsen leidt tot onveilige situaties voor vrachtwagenchauffeurs en andere weggebruikers; overwegende dat vrachtwagenchauffeurs hierdoor regelmatig noodgedwongen moeten rusten op onveilige of ongepaste locaties, zoals bedrijventerreinen, woonwijken of vluchtstroken; verzoekt de regering zich tot het uiterste in te spannen om de aangekondigde middelen voor meer truckparkeerplaatsen om te zetten in concrete acties in 2026, waaronder het versneld realiseren en uitbreiden van veilige parkeerfaciliteiten met sanitaire voorzieningen voor vrachtwagens langs de belangrijkste goederencorridors.

De kamer, constaterende dat bij verkeersongevallen steeds vaker omstanders beelden maken van slachtoffers en deze via sociale media verspreiden; overwegende dat juist bij verkeersongevallen sprake is van acute kwetsbaarheid van slachtoffers en dat bescherming van hun waardigheid en privacy daarom extra zwaar moet wegen; verzoekt de regering om bij de kabinetsreactie op (initiatief)wetgeving over het verspreiden van beelden van slachtoffers expliciet aandacht te besteden aan de bescherming van verkeersslachtoffers en hun naasten, en deze aandachtspunten actief onder de aandacht te brengen van de initiatiefnemers en de Kamer.

De kamer, constaterende dat het Openbaar Ministerie adviseert boetes te verlagen of niet te indexeren; overwegende dat stijgende energieprijzen en inflatie de koopkracht onder druk zetten; verzoekt de regering om te verkennen hoe verkeersboetes kunnen worden verlaagd om de druk op de koopkracht te verlichten.

De kamer, constaterende dat uit de WODC-evaluatie blijkt dat verkeersboetes steeds minder worden gezien als veiligheidsinstrument en meer als financieel instrument; overwegende dat disproportioneel hoge boetes en oplopende verhogingen bij niet-tijdige betaling het vertrouwen van burgers kunnen ondermijnen; verzoekt de regering te waarborgen dat verkeersboetes primair worden ingezet als instrument voor verkeersveiligheid en niet als begrotingsmiddel.

De kamer, constaterende dat uit de Staat van de Verkeersveiligheid 2025 blijkt dat 53% van de verkeersdoden in 2024 60-plusser was en dat het aantal slachtoffers onder oudere fietsers jaarlijks stijgt; overwegende dat verkeersveiligheidsbeleid zich moet richten op de grootste risico’s; verzoekt de regering om met gerichte maatregelen te komen ter verbetering van de verkeersveiligheid van oudere fietsers, in het bijzonder e-bikegebruikers.

De kamer, constaterende dat diverse rijks-N-wegen, waaronder de N33, N50, N57 en N59, bovengemiddeld onveilig zijn; overwegende dat gerichte infrastructurele maatregelen op dergelijke trajecten aantoonbaar bijdragen aan minder verkeersslachtoffers; overwegende dat verschillende projecten voor verbetering van deze wegen nog jaren vooruitgeschoven lijken te worden; verzoekt de regering om voor de begrotingsbehandeling van Infrastructuur en Waterstaat de grootste verkeersveiligheidsrisico’s en risicolocaties op de rijkswegen inzichtelijk te maken en om in 2027 een maatregelenpakket met kostenindicatie in beeld te brengen voor het verbeteren van de verkeersveiligheid op de rijkswegen op basis van de geprioriteerde risico’s.

De kamer, constaterende dat het aantal verkeersslachtoffers zonder aanvullende maatregelen naar verwachting zal stijgen; constaterende dat het huidige beleid wel ambities kent, maar dat concrete tussendoelen voor de komende jaren ontbreken; overwegende dat duidelijke en meetbare doelstellingen noodzakelijk zijn om beleid te kunnen bijsturen en de Kamer effectief haar controlerende taak te laten uitvoeren; verzoekt de regering om voor de zomer concrete en meetbare tussendoelen uit te werken voor het terugdringen van het aantal verkeersdoden en ernstig verkeersgewonden, inclusief een overzicht van de maatregelen waarmee deze doelen moeten worden bereikt.

De kamer, constaterende dat opgevoerde en technisch onveilige fatbikes een groeiend risico vormen voor de verkeersveiligheid; constaterende dat inbeslagnames en overtredingen rondom fatbikes momenteel vaak in bredere categorieën worden geregistreerd, waardoor het zicht op de omvang van het probleem beperkt is; overwegende dat effectieve handhaving alleen mogelijk is wanneer de problematiek goed in beeld is; verzoekt de regering om de registratie van overtredingen, inbeslagnames en controles met betrekking tot opgevoerde fatbikes en e-bikes te verbeteren, en de Kamer jaarlijks te informeren over deze cijfers.

De kamer, overwegende dat het innemen van het rijbewijs van betrapte drankrijders wordt gezien als een strafmaatregel; overwegende dat een alcoholslot voor betrapte drankrijders wordt gezien als een strafmaatregel; overwegende dat straf kan bestaan uit boetes, gevangenis of taakstraf; verzoekt de regering om te verkennen of de wet zodanig is te wijzigen dat het onttrekken van het rijbewijs wordt beschouwd als maatregel om overige verkeersdeelnemers te beschermen, naast een gepaste straf en het alcoholslot als een middel tot re-integratie van veroordeelde drankrijders.